“Ama bildiğim bir şey var: Korkumuzu azaltmalıyız. Azaltmak için de dolaşıp gezmeli, gerçek tehlikelerle karşılaşıp bu tehlikelerden kurtulmanın yolunu bulmalıyız. Yola çıkarken, yalnız düşmanla karşılaşacağımı düşünüyordum, dostlar da çıktı karşıma. Dostu tanımak için gerekli vakti her zaman bulabilir miyiz? Ben de biliyorum: Yok o kadar vaktimiz.”
“O gece Mücellâ her şeyin insan için olduğunu bir kez daha anladı. Lâkin bu her şeyin her biri göklerden mi geliyor, yoksa insan kendi kaderini kendisi mi çiziyor, işte bunun içinden çıkamadı. Ama şu kesin: İnsanoğlu çiğ süt emmişti. “