furkan atakan
@emilybronte0
dümenden okumalar yapıyorum.
fotoğrafın en yüce görevi- insanı insana anlatmaktır.
Fotoğraf makinesi. döküntü bir apartmanı ya da bir çöp yığınını, onlara bir yücelik katmadan fotoğraflayamaz duruma gelmiştir. Bu durumda bir nehrin üstüne kurulan barajdan ya da bir elektrik kablosu fabrikasından söz etmeye bile gerek kalmaz: Bunların önüne geldiğinde
fotoğraf ancak 'ne kadar güzel' diyebilir... Fotoğraf, adi sefilliği bile modaya uygun, teknik bakımdan kusursuz bir şekilde işleyerek, zevk alınacak bir nesneye çevirmeyi başarmıştır.
fotografik görmenin esasen bir tür ayrıştırıcı görme pratiği (fotoğraf makinesi ile İnsan gözünün odaklanışı ve perspektifi değerlendirme yolları arasındaki nesnel zıtlıkların pekiştirdiği öznel bir alışkanlık) olduğu anlaşılacaktır.
Fotografik görme, herkesin gördüğü, fakat sıradan bularak göz ardı ettiği şeylerdeki güzelliği keşfetme yeteneğinin bir aracıydı.
Hayat, bir an yakalanıp ebediyen sabitlenen önemli ayrıntılardan ibaret değildir.
Ama fotoğraflar öyledir.