Mehmet Emin Şirin
@emin05
Ben bir garip (!) öğretmenim.
Şu anda okuduğu kitaplar
Can verme gam-ı aşka ki aşk afet-i candır;
Âşk âfet-i cân olduğu meşhur-ı cihandır.
Fuzûlî
(Canı felakete sürükleyen aşktır ki bu nedenle aşk için canından olma. Aşkın insanı böyle bir felakete sürüklediği tüm dünyada meşhurdur.)
Son beyitte Fuzûlî bu sözlerini yalanlar cihette şunları söyler:
Gel derse Fuzuli ki güzellerde vefa var
Aldanma ki şair sözü elbette yalandır
( Fuzuli, güzeller vefalıdır derse sakın inanmayın, zira şairlerin sözü hep yalandır.)
İlk beyitte insanlara, sakın hiç kimseye âşık olmayın çünkü aşk insanı canından bezdirir, onu ölüme götürür diyor fakat son beyitte bu söylediklerinin yalan olduğunu, aşk her ne kadar insanın başına bela olsa da bu duygunun insanlar için bir lütuf olduğunu, bu duyguyla aslında insanın yaşama sebebi bulduğunu ve ölüme meydan okuduğunu dile getiriyor.
Fuzûlî gazeliyle ilgili yorum bana aittir.
Reklam
Ona göre insan kumanda edenlerle kumanda edilenlerden ibaretti ve hayat denen nesne, bir süngü takıp avcı hattında yürümekten başka bir şey değildi.
Kendi akıllarının üstünlüğüne inanarak başkasına öğüt vermekten vazgeçmiyorlar, fakat kendi gülünçlüklerini, zavallılıklarını da bir türlü idrak edemiyorlardı.