Hüzünle biteceğini ummadığım fakat sayfalar sona doğru geldikçe ve Sabahattin Ali’nin hikayelerini hatırladıkça beni neyin beklediğini hissetmeye başladığım bir kitap oldu. Yine dram yine dram ve yine dram. Böyle hüzünlü bir yazarın hayatı da hüzünlü bitmiş, ne acı. Bu dünyada mutlu olmak istiyorsan bu dünyaya gelmeyeceksin kardeşim. Bu dünyaya geldiysen acının en tatlısını ruhunda hissedeceksin. Hele ki aşk acısını... En zengini de en fakiri de en yakışıklısı veya güzeli de en çirkini de en sağlıklısı da en garibi de acıyı sonuna kadar hissetmiştir zannımca. İnsan olan herkes bu acının kurbanı olmuştur.