Kimse oturmuyor.
Oysa iki kişilik bir sessizlik var burada.
Bir tarafı göle düşüyor bu sessizliğin,
bir tarafı göğe.
Yapraklar arasında
saklanan bir cümle gibi duruyor ağaç;
ne tam yaz, ne tam kış...
Sanki biri gelecekmiş gibi,
sanki biri gelmeyecekmiş gibi.
Zaman, iki banka birden yaslanmış.
Sen hangisine otursan,
öbürü seni bekliyor olacak...