İnsan iyisi mi her şeyi bir kenara atıp bırakmak, evde yatağa girmek ve bundan böyle hiçbir şey duymamak istiyor. Ama tabii bu da son derece aptalca bir iş olur, insan yatakta da uzun süre huzur bulamaz ne de olsa.
Şehre kokusunu yayacak kadar gül yetiştiren, 50 yıldır evinden çıkmayan bir ihtiyar; modern(!) çağın buhranlı havasında birkaç gencin belki birkaç günlük, belki birkaç aylık yaşanmışlık silsilesi... Kitap, iki hikayeden oluşuyor ve ortak bir hikayede buluşuyor. Medeniyet -ki tek dişi kalmış canavar- uğruna feda ettiklerimize değinen, okurken adeta yakamızdan tutup silken bir Özdenören klasiği. Yazar vermek istediği mesajı gayet sade ve akıcı bir üslupla kaleme almış. Son sayfaya gelmiş olmanın ince hüznüyle sizlere de çokça tavsiye ediyorum. Okumaktan keyif almanız dileğiyle..