Emos
@emione
Şu anda okuduğu kitap
Ah Be
Profesör Persikov gazete okumaz, tiyatroya gitmezdi. Karısı ise 1913 yılında "Kurbağaların dayanılmaz bir tiksintiyle içimi ürpertiyor. Onlar yüzünden ömrüm boyunca bedbaht olacağım." yazılı bir not bıraktıktan sonra Zimin Operası'ndan bir tenora kaçmıştı.
Reklam
Oğullar ve zavallı babaları
Bana bu eski zaman insanlarının kadın erkek ilişkileri olsun, günlük yaşam burjuvazi tavırları olsun hep garip gelmiştir. Ama yine de okurken beni içine çeker. Babalar, amcalar, anneler, yengeler, kız kardeşler ne ararsan her dram var ve çok güzel aktarılmış. Turgenyev'in okuduğum ilk kitabıydı. Akıcı dili ve karakter gelişimleri hoşuma gitti. Bazarov'a olan hislerim sürekli değişip durdu. Hala ne hissettiğimden emin değilim. Kitap bittiğinde de sevdiğin şeyden ayrılmanın hüznünü nyaşadığıma göre bu kitabı sevdiğim kanısına vardım.
Şöyle düşünüyorum: Bak, şu saman yığınının yanında uzanmış yatıyorum... İşgal ettiğim yer öylesine küçücük, evrende bulunmadığım ve umurunda bile olmadığım alanın yanında öylesine ufacık, yok sayılacak kadar küçük ki... ve yaşayacağım zaman dilimi benim bulunmadığım ve bulunmayacağım sonsuz zamanın yanında öylesine az ki... Oysa bu atomun, bu matematiksel noktanın içinde kan dolaşıyor,beyin çalışıyor, birtakım istekleri var... Ne kepazelik!
Bu Ruslarda neymiş bu boyle oğul sevgisi.
Size şunu söylemeliyim ki, ben... oğlumu taparcasına seviyorum. Benim hanımın sevgisinden ise söz etmiyorum artık: Bildiğiniz gibi... anne işte! Ama oğlumun yanında duygularımdan söz etmeye ce-saret edemiyorum çünkü bundan hoşlanmıyor. Her türlü duygu taşkınlığına karşıdır; hatta yaradılışındaki bu sertlik yüzünden çoğu kimse onu kınar, mağrur, kibirli olduğunu düşünür. Ama onun gibileri genel ölçülerden ayrı değerlen-dirmek gerekir, öyle değil mi?
Reklam