Şu renk! Şu yosun kokusu! Hemen yanı başımdaki şu enginlik! Şu şıpırtı senfonisi! Yeryüzüne ait tüm kaygılar önce ıslanıyor sonra parçalanıyor ve sulara gömülüyor. Öfkemi sıkıca sarıldım ki hepsi yolda tükenip bitmesin.
Doğrusunu isterseniz papazlara tahammül bile edemiyorum gittiğim her okulda vaaz verirlerken sesleri okutsal Joe sesi olur hep Tanrım nefret ederim bundan bir türlü anlayamıyorum ne için kendi doğal sesleri ile konuşmazlar nasıl da sahtekar bir ses tonuyla konuşurlar.
Yemin ederim, ben bir piyanist ya da aktör filan olsaydım ve bu sersemler de benim olağanüstü biri olduğumu düşünselerdi bu durumdan nefret ederdim. Beni alkışlamalarını bile istemezdim. İnsanlar hep yanlış şeyleri alkışlıyorlar. Ben piyanist olsaydım gider bir kenefe kapanır öyle çalardım.