e
@emiyavmisim
Eril, edilgenliğini, dişi olma arzusunu, ibneliğini kabul ettiği oranda farklı olmaya cesaret edebilir. En uzak eril, drag queen'dir ama o da, erkeklerin çoğundan farklı olmakla birlikte, tıpkı bütün diğer drag queen'Ier gibidir; işlevselci gibi, bir kimliği vardır-o bir dişidir. Bütün sıkıntılarını uzağa tariflemeye çalışır; ama hala bir bireyselliği yoktur. Bir kadın olduğundan tamamen emin olamaz ve yeterince dişi olduğu konusunda ciddi şüpheler taşır ve böylece zoraki bir biçimde erkek-imalatı dişi klişesine uyar ve sonunda bir avuç basmakalıp tavırdan başka bir şey olamaz.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Erkekler ortak bir hedef için işbirliği yapamaz çünkü her erkeğin hedefi bütün kukuların kendisinin olmasıdır.
Erkeğin en büyük ihtiyacı Anne tarafından yönlendirilmek, barındırılmak, korunmak ve hayran olunmaktır (erkekler, karşısında kendilerinin dehşet içinde büzüldükleri şeye, yani erkeklere, kadınların hayran olmasını bekler) ve tamamen fiziksel olduğundan (edilgenliğine karşı cansiperane mücadele ederek, “dış dünyada" geçirmediği) zamanını, yemek, uyumak, sıçmak, gevşemek ve anne tarafından teselli edilmek gibi temel hayvani faaliyetler içinde çimerek geçirir. Her zaman onaylanmarun, başının okşanması nın ve yoldan geçen herhangi bir çöpün kendisine "saygı" duymasının peşinde olan edilgen, mankafa Babasının Kızı, kolaylıkla Anneye, yani fiziksel ihtiyaçlann kafasız başyaverine, orangutansı alnı teskin edene, çelimsiz egonun destekçisine, aşağılık olanın yardakçısına, yani memeleri olan bir sıcak su torbasına indirgenir.
Eril, annesinin bir parçası olmadığı, onun o, ötekinin de öteki olduğunu bir türlü anlayamaz.
Sonuç olarak, babaların etkisi dünyayı erkeklikle çürütmek olmuştur. Erkeğin uğursuz bir Midas dokunuşu vardır - neye dokunsa boka çevrilir.