Küsmüyorsun ,terk etmiyorsun ,kötü mukamelede bulunmuyorsun ama hicbir şey de eskisi gibi olmuyor.Bu dünya ya ait olmayan bir pasif direniş;gönül kırıklığı.
Sonra güneş battı ve hava karardı yavaş yavaş, evler, avlular ve sokaklar kayboldu.Kasabanin etrafındaki bağlar da kayboldu çok geçmeden.Sonra uğultularıyla birlikte dağ, dağla birlikte ova da kayboldu ve ortalığı kaybolan şeylerin varlığını hatırlatan derin bir sessizlik kapladı.
Zaten o yıllarda burnumuzun ucunda gezinen bir mazot kokusuydu babam, kulağımızda çınlayan uzak bir motor sesiydi ve az evvel dediğim gibi, gitti mi gelmek bilmezdi bir türlü.