Akış
Ara
Ne Okusam?
Giriş Yap
Kaydol
Şuan bu yazıyı yazarak belki ona istediğini vermiş oldum; Emrah Serbes
İlkin şunu söylemek istiyorum. Emrah Serbes'i eleştirebilecek kadar Emrah Serbes'in kitaplarını okudum. Yaşadığı olayı bir kenara bırakalım. Kitaplarına bakalım... Ben bir edebiyat öğrencisiyim. Bize üniversitede ilmek ilmek işlediler edebiyatı. Tüm incelikleriyle anlattılar. Bazı hocalarımız magazinsel yönüne değindi yazarların, bazıları ise
Emrah serbes sonunda t yok t yok t yok sonunda t yok
Reklam
Emrah Serbes
“Hişt! Sen. Gel böyle. O elindeki ne?” “Ses kayıt cihazı.” “Ne yapıyorsun onla?” “Söylediklerini kaydediyorum.”
“Adın ne?” “Emrah.” “Emrah ne?” “Serbes. Sonunda t yok.” Memnun oldum. Ben de Saffet Semerci. Benim de sonumda hiçbir şey yok. Peki, sen ne iş yaparsın sonunda t olmayan Emrah Serbes?” “Öğrenciyim.” “Bugün ne öğrendin?” “İtalyanca seni seviyorum demeyi.” “İtalyan bir sevgilin mi var?” “Hayır, İspanyol dilinde okuyan bir kız var.” “Niye İspanyolcasını öğrenmedin o zaman?” “Bütün dillerin temeli İtalyanca dediler.” “O da seni seviyor mu?” “Hayır, ne münasebet.” “Bugünün tarihi ne?” “30 Ekim 2004.” “O zaman şunu da kaydet. Bugün Kurtuluş Parkı’nda, yağmur altında geziyordun. Bir bankın üstünde ‘Emrah Serbes Bu Bankta Delirdi’ yazdığını gördün. Kendine bir isim arıyordun ve ismini Emrah Serbes koydun. Bütün mirasınıysa ölü bir güvercine bıraktın. Öyle oldu değil mi?” “Evet, öyle oldu.” “Çok güzel, çünkü bana da öyle oldu.”
“Hişt! Sen. Gel böyle. O elindeki ne?” “Ses kayıt cihazı.” “Ne yapıyorsun onla?” “Söylediklerini kaydediyorum.”
Emrah Serbes sonunda T yok. Bundan sonra benim sonumda hiçbir şey yok
18 öğeden 1 ile 10 arasındakiler gösteriliyor.