Şu an harflere dokunurken senin sesinle doluyor içim...
Sesin bana değer değmez Ellerim saçlarını okşuyor
Nedendir bilinmez sesin bana değer değmez mektuplar biriktiriyor parmak uçlarımda
Kayboluyorum geceleri seninle rastlaşmak için
Sözleşmişler gibi bütün sokak lambaları sönüveriyor
Seninle denk geldiğimiz mısralara düşüyorum sarhoş bir divane gibi... sonra
Üşümeye başlıyorum, ısınmak için...
Seninle iki ayrı sayfada rastlaşıyoruz komşu cümlelerde kokumuz bir birine karışmış...
Uyandığımda kitap kapanmıştı ve üst üste gelmiştik. Sesin sesime yazgın umuduma.