İnsanlar nakavt olmaz, daha doğrusu büyük şeylere karşı direnebilirler. Onları asıl öldüren aşınmadır; hafifçe dürtüklene dürtüklene başarısızlığa itilirler. Korkmaya yavaş yavaş başlarlar.
Kendilerinden kuvvetli olana karşı ziyan ettikleri gururu daha zayıfların izzet-i nefsini yağma ederek telafiye çalışırlar. Niçin? Korkarlar . Aç kalmaktan korkarlar. Etek öpmeleri bundandır . Açlık korkusu .