Ben, bir ayağı iskelede, diğeri demir alan bir teknenin güvertesinde olan, parçalanmaya yüz tütmüş bir aptalım. Her zaman olduğum gibi. Benimle tanışanların kendilerine bile itiraf edemedikleri, ama hissettikleri gibi, ben bir aptalım.
Kansız acının en acımasız tarafı, bitmesinin beklendiği bir kan dökülme anının olmayışıydı. Kansız acının en acımasız tarafı, ne zaman biteceğinin bilinememesiydi.