Emre eser

Emre eser
@emreesr
3 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Hikâyenin sonunda Ferhat da Şirin de ölür. Mecnun aşk sarhoşluğundan Leyla'yı bile tanımaz, kalan ömrünü de öyle çürütür. Sahi, ya kavuşsalardı? Ne Ferhat kalırdı ne de Mecnun. Yol bulan için mühim olan varmak değil, yolda olmaktır. Yolsuzlar bunu ne bilsin... Demem o ki; sevenler vuslatı kovalar, âşıklar ise hasret için yaşar...
İnsan
Reklam
BİLİNMEZLİĞE DOĞRU
İnsan aklındakilerle gündüzleri, yüreğindekilerle geceleri uğraşıyormuş...
Hayat ve İnsan
Hiçlik
-Nedir bu hüznün? +Hüzün benim diğer adım. -Kime küstün? +Benim en büyük kırgınlığım kendime. -Neden affetmiyorsun ki? +Gençliğimin katili. -Ama geçti artık o yıllar. +Canımı da yakan bu ya. -Anı yaşa. +Yaşamak mı? -Ne oldu? +Nedir yaşamak? -Mutlu ol, huzur bul, umursamazlığı takın. +Mutluluk anlık doğru. Ama dedim ya benim öbür adım Hüzün. İkisi bir canda Huzuru bulamazlar. -Anladım. Sen kendini hiç affetmeyeceksin belki ölünce belki de o kelime yüzünden. +Allah affetsin...
1000Kitap
Yorgunum... bir çocuk kadar beklentili, Bir ihtiyar kadar suskun, en zoru da insanın ağzından çıkan bir cümlenin hayatında alabildiğin en büyük yokolmuşluk yorgunluk hissi o an anlıyorsun ki ölmekten beter o his
"Seni görmek gibi bir kaygım var. Görsem sevginden öleceğim, Görmesem hasretinden..."
Cahit Zarifoğlu
Cahit Zarifoğlu
1000Kitap