Yazar bir psikolog. Gerçek hikayeler üzerinden ailenin çocuklar üzerinde bırakabileceği travmalardan bahsediyor. Sorun şu ki psikolog hanımefendi ecnebi olduğu için incelenen hikayeler ve sorunlar oldukça basit kalıyor. Kendinizi "derdini skeyim" derken bulabilirsiniz. Okumayın moraliniz bozulur. (Ya da benim ailem o kadar toxic ki buradaki örnekler bana basit geldi, bilemiyorum.)
Kitap 2 bölümden oluşuyor. Teorik ve pratik bölüm. Teorik bölümde 1-2 cümlede rahatlıkla anlatılabilecek şeyleri uzatmış da uzatmış. Tamam kanka fransızsın anladık sadede gel. Baktım olacak gibi değil teorik kısmı atladım pratik bölüme geçtim yine aynı. Bir şey söylüyor sonra manasız bir örnek veriyor ve sayfa dolduruyor. Kitabın kapağında yazan "disiplin içinde çalışmayı bu kitaptan öğrendim" yazısına kanıp almıştım ve büyük bir hata olmuş. Bundan sonra kitap seçerken daha dikkatli olacağım.
Edit: Ek olarak bazı yerlerde kadın aşağılamaları, bazı yerlerde de "efendi ev hanımı kadını" güzellemeleri var. Kitap neredeyse tamamen erkeklere yönelik yazılmış.