#okudumbitti
Herkese merhaba . Bugün size İrademize farklı bir bakış açısıyla yaklaşacağımız bir eserin yorumuyla geldim .
İnsanlık duygusunun insanda doğuştan olduğunu söyleyebilir miyiz?
Çaba göstermek sizin için ne anlam ifade ediyor?
İrademizi eğitebilir miyiz?
"Tutkular doğası gereği geçicidir."
Eserimiz kendi içerisinde 4 ana bölüme ayrılmış. İlk bölümde teorik bilgileri öğrenerek aslında kitaba kendimizi hazırlıyoruz. Bu, bizlerin daha nitelikli bir okuma serüvenine adım atmasını sağlıyor. Bu bölümde başarısızlıklarımızın ve neredeyse tüm talihsizliklerimizin sadece bir nedeninin olduğunu ve bununda çaba göstermekten hoşlanmadığımız için irademizin zayıflığından kaynaklandığı belirtiliyor.
"Hakikate duyduğumuz aşk neticesinde yapacağımız ilk şey, sevdiğimiz şeyin hakiki olduğuna kendimizi ikna etmektir."
İkinci bölümde, fikirlerimiz, psikolojik ve duygusal durumlarımız,düşünce ve zekanın etkisinden bahşedilmiş. Çok çarpıcı cümlelerin olduğu ve üzerine düşünülmesi gereken konulardan bahsedilen bir bölümdü.
"Bir insanın pişmanlık duymadan uzun süre sahip olduğu tek servet, onun zamanına ve emeğine mal olan kazanımlarıdır."
Üçüncü bölüm ise uygulama yaptığımız, birçok konudan örnekler okuduğumuz ve analiz ederek olayları anladığımız detaylı ve güzel bir bölümdü.
"Neredeyse tüm bireyler olayları sadece kamuoyunun onlara verdiği değer üzerinden yargılıyor."
Dördüncü bölüm, çevresel kaynaklardan bahsedildiği, örneklerin verildiği bir bölümdü.
Yüzyıllar önce yazılmış bir kitabın hâlâ bu kadar haklı ve güncel kalabiliyor olması gerçekten çok güzel, şaşırtıcı ve yazarın öngörüsünü ortaya koyar nitelikte. Kitap bence sadece öğrenci ve gençlere hitap etmekle kalmıyor, yaşa ve kimliğe bakmadan herkesin kendine bir pay alabileceği evrenselliği yansıtıyor.