📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bazı kitaplar vardır, tam zamanında gelir.
Ve insan onları okurken sadece okumaz… hisseder.
Bu kitap bana şunu düşündürdü:
Yas, sadece gidenin ardından tutulmaz.
Biraz da geride kalanın eksilen hayatıdır.
“Ben onsuz nasıl yaşarım?”
Belki de yasın en dürüst sorusu bu.
Bahçıvan ve Ölüm ölümü anlatmıyor sadece.
Onunla birlikte yaşamayı,
eksilerek devam etmeyi anlatıyor.
Sessiz, sade ama derin bir kitap.
Bittiğinde bağırmıyor…
İçinde kalıyor.
Bir zamanlar uzak bir yerde bir cümbez varmış.
Gövdesi yaşlı, dalları sessizmiş.
O cümbezin gölgesinde yaşayan kadınlar varmış.
Kimi susmayı öğrenmiş, kimi kaderini.
Kimi ise içindeki hikâyeleri sadece geceleri, yıldızlara anlatırmış.
Hatice de o kadınlardan biriymiş.
Masallar anlatırmış…
Ama onun masallarında prensler değil,
yarım kalmış hayatlar varmış.
Bir kızın büyürken kaybettiği hayaller,
bir kadının içine gömdüğü sözler,
ve yıllarca konuşamayan kalpler…
Bu yüzden Cümbezin Kızı bana bir roman değil,
Hatice’nin fısıldadığı bir masal gibi geldi.
Ve o masal bana şunu düşündürdü:
Bazı hikâyeler yazılmaz…
Nesilden nesile sessizlikle anlatılır.
