First of all, it was an easy and comfortable book to read, and it had everything you would expect from a romance novel. The characters constantly running into each other, the male main character always being the one who saves the woman, those moments where the female character is like “I don’t depend on a man, look, I’m strong too,” and the fact that they immediately fell for each other from the very first moment they saw each other — it had all of those things. The girl loving luxury but also having those “I’m not like that” moments was there too. Even the way they acted like teenagers experiencing love for the first time was included.
I was expecting something more interesting, especially since the main character was supposedly bisexual, but she basically fell for the first handsome and rich man she saw. I didn’t like any of the characters. Honestly, it was obvious how the ending would go. They were either going to get married or he was going to propose, and that unnecessary breakup scene the author added just to create some drama was so pointless.
It was nice to read something that reflected Armenian culture, and the book has an English level that flows easily and doesn’t make the reader struggle too much. But aside from that, I feel like something was missing. It could have been much better.
It’s readable, but I don’t think it’s a book that should be taken too seriously. In my opinion, it was just a very light, “snackable” read.
İlk olarak okunması rahat bir kitaptı ve bir romantik kitapta bulunacak her şey vardı. Karakterlerin her daim denk gelmesi, çoğu zaman ana erkek karakterin hep kadını kurtarması ve arada benim kadın karakterim bir erkeğe bağlı değil, bakın o da çok güçlü denilen anları ve birbirlerini gördükleri ilk andan itibaren hemen birbirlerine
It was the most interesting book I've ever read. I especially liked the ending. I was taken aback and loved it. The fact that the character is so intelligent is a perfect detail.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sanırım hayatımda bu kadar detaylı yazılmış bir İngilizce kitap okuduğumu söyleyemem. Bir noktadan sonra bu kitabın iyi çevrilmiş bir Türkçe versiyonunu okumayı gerçekten çok isterdim, ama sanırım böyle bir çevirisi yok — ya da en azından ben denk gelmedim. Bu kitabı okurken bir an bile küçük bir detayı kaçırırsanız, ne okuduğunuzu unutabiliyorsunuz. Çünkü hiçbir şey göründüğü gibi değil. Her şey düşüncelerden ibaret ve düşünceler her şey olabilir, değil mi? Mutlu bir şarkı sizi iyileştirebilir ya da hüzünlü bir şarkı kırık parçalarınızı onarmanıza yardımcı olabilir.
Okurken hikâyenin nereye varacağını çok merak ettim ve tahmin ettiğim gibi hiç olmadı. Hatta sonu beni gerçekten şaşırttı. Kafamın karıştığı çok fazla yer oldu. Ana diliniz dışında bir dilde kitap okumanın zorluklarından biri de bu sanırım. Ama Raya ve Q’yu karakter olarak gerçekten çok sevdim. Hâlâ sonundan emin değilim. Gerçek miydi, hayal miydi? Mutlu oldular mı? Birbirlerine kavuştular mı? Bence yazar bana bir açıklama borçlu.
İlk başta treni çok sevmiştim ama trenin sırları ortaya çıktıkça, Raya gibi ben de aslında böyle bir trende olmak istemediğimi fark ettim. Ama eğer bir gün denk gelirseniz, bence okuyun. Çünkü sizi oldukça ilginç bir yolculuk bekliyor olacak.
Sözlerimi kitaptaki Raya’nın şarkısıyla bitirmek istiyorum:
Live. Breathe. Be.
---
I don’t think I’ve ever read an English book written with this much detail before. At some point, I really wished I could read a well-translated Turkish version of this book, but I don’t think one exists — or at least I’ve never come across it. While reading, if you miss even the smallest detail for a moment, you suddenly forget what exactly you’re reading. Because nothing is what you think it is. Everything is made of thoughts, and thoughts can become
spoiler!
Dead Poets Society is a deeply emotional story that reminds us that life is not only about success or discipline, but also about poetry, romance, love, and passion. One of the most heartbreaking parts of the book is Neil’s tragic death, which changes the entire atmosphere of the story. In the film adaptation of the book, whenever the word “death” is mentioned, the camera often focuses on Neil’s face, creating a powerful example of foreshadowing. This detail makes the ending even more emotional and unforgettable, while also emphasizing how destructive social pressure can be on young people’s dreams.
I honestly don’t even know where to start. I wanted to read this book because the title and the concept caught my attention, but I can say it wasn’t exactly what I imagined. Did I like it? Did I enjoy reading it? Was I curious about what would happen next? Yes. In fact, since I had already read some of the books mentioned in the list, it was easy to understand the references. It was also written in good English — in my opinion, around a B1-B2 level — understandable for intermediate readers, with an interesting concept.
Unfortunately, since the characters were of Indian background, there were some words and expressions I didn’t fully understand. I wish there had been explanations for them somewhere. They also talked about foods a lot, but I didn’t even know what most of them were.
Then there was the thing Aidan did… I understand that sometimes not everything needs to be explained, but I still wanted more hints about it. I liked the idea of the story progressing through different books, but when we finally got to the books that gave the chapters their titles, I didn’t really like that the character was reading completely different books instead.
The ending wasn’t bad, but it could have been better. I really liked Mukesh’s storyline and the friendships he made, but I can’t say I connected much with the main character, Leila. If you come across this book, I think it’s worth giving it a chance.
Nereden başlasam bilemiyorum. Ismi ve konusu ilgimi çektiği için okumak istedim ama hayal ettiğim gibi olmadı diyebilirim. Sevdim mi, okurken keyif aldım mı, ne olacak diye merak ettim mi? Evet, hatta listedeki bazı kitapları bende okuduğum için anlatılanları anlamak kolaydı, zaten güzel bir İngilizce ile yazılmıştı, bana göre b1-b2 arası, orta seviyede anlaşılır ve konusu güzel
Honestly, I’m not sure if I liked this book or not. Somehow, it kept me reading. I was curious about what would happen, how the events would connect, and how it would end until the very last page. I didn’t understand everything completely, but I understood the story in general.
It wasn’t really trying to be a serious book anyway. Since it’s the author’s first book, I guess that’s normal… I don’t know, the author also seems a bit unusual. It was a very different kind of book, but every character had a purpose.
Was I surprised at some parts? Yes. There were moments when something unexpected happened, or when I finally understood why something from a few pages before happened.
The ending was nice, honestly. It was a bit tiring to read. Was it the best book? No. I don’t know… I feel like I got what I wanted, but maybe I could have gotten more.
Açıkçası bu kitabı sevdim mi sevmedim mi emin olamıyorum. Kendini bir şekilde bana okutturdu, yani ne olacağını, olayların nasıl bağlanacağını ve sonunda nasıl biteceğini sonuna kadar merak ettim açıkçası. Her şeyi tam olarak anladım sayılmaz ama genel olarak hikayeyi anladım. Zaten ciddi olmaya çalışan bir kitap değildi. Yazarın da ilk kitabı olduğu için normal galiba, bilmiyorum yazarın kendisi de normal değil gibi... Içerisinde çok farklı ama herkesin bir amacı olan bir kitaptı. Şaşırdığım yerler oldu mu? Evet. Bazı sayfalara gelince böyle beklemediğim ya da birkaç sayfa önceki olayın neden olduğunu anladığım yerlerde oldu. Güzel bitti açıkçası. Bir tık beni yordu. En iyi kitap mıydı? Değildi. Bilmiyorum, sanki istediğim şeyi aldım ama daha fazlasını da alabilirdik gibi.
