Özlenen bir-iki kilometre ötede de olsa, binlerce mil öteye gidecek de olsa — özleyen de, onu bir daha ne zaman görebileceğini kestiremez bir durumda da olsa —, aynı yoğunluk ve yakıcılıkla canlıdır özlem: aynı acı yoğunluğuyla, aynı ateşle…
Özlem öyle olur ki, kendisini silmek istediği kadar, nesnesini de silmek ister: özlenen, özleyenin en temelden istediğidir — ama, ona en temel acısını da verendir: nesnesi olmasa, özlem de olmazdı, acısı da…