Cahit Zarifoğlu küçükken mahalle kavgasına gidiyor, o heyecanla arkadaşlarının korkup kaçtıklarını görmeyince tek başına dayak yiyor ve yıllar sonra günlüğünde şu satırları karalıyor; "İnandığın bir harekette yanındakilerin kararlılığını kritik anlarda anlamaktan Allah'a sığın"