Durkheim'in deyişiyle, bugünün insanında ''ben'' ortaya çıkmıştır. Yani onda birey meydana gelmiştir. Geçmişin insanı, toplum bünyesinde bir hücreydi... Oysa bugünün insanı yalnızdır. Bu ne demektir? Yani insanların arasında olduğu halde yalnızdır.
Rastgeleliğin bile kendi içinde nizami bir işleyişi olduğuna inanıyorum. Tevafuken karşımıza çıkıp bizi mutlu eden her şey -bu insan olur başka bir şey olur- hayatın genel akışı içerisinde aslında en çok ihtiyaç duyduklarımızdan ibarettir.