Esmoş
@ene99
294 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Ölüm, ağırdan yavaştan, kendi şarkısını mırıldanıyordu. Her sözcüğü tekrarlamak zorunda, kekeme biri gibiydi ölüm; tıpkı şiiri bitirince gene baştan başlayan biri gibi.
Reklam
duvarlar üstüne üstüne geldiğinde..Edebiyat
Bazan odam öyle daralıyordu ki, bir tabutta yatıyordum sanki.
Niçin benim dertlerimin zerresini hiçbir zaman duymayan ve yüzlerine her dakika ölümün kanatları değmeyen o ahmakların, o ayaktakımının hayatlarını düşüneyim?
Dağılan, çözülen bir kitleydim ben. Sanki ben hep böyleydim, böyle de kalacağım: acayip, biçimsiz bir karışım...