Acıların da sesleri var. Zehirli sarmaşıklar gibi, bir sese sıkıca tutunup, apansız karşına çıkmayı bekliyorlar. Bir zaman, bir yerlerde o sesleri duyduğunda, saç diplerine kadar aynı acıyı hissediyorsun ve bu hiç geçmiyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ne acı! Bütün şarkılar bitiyor. Şarkı bittiğinde gidiyorsun.
Bildiğiniz bütün şarkıları ardı ardına söyleseniz de bitiyor.
Bir martının ölümünde kendini gördün. Kendi ecelinin peşinde aç, susuz, kaçak, kaybolmuş zayıf bir martısın sen; bedeli ödenmemiş günler, kaçamak hayatlar biriktiriyorsun kırık kanatlarla dolu zayıf kalbinde. Denizi yitirdin. Bir sokak çöplüğüne ulaşma telaşıyla, bilmediğin, tanımadığın yabancı yollara vurdun kendini; kanatların ağır, kanatların yorgun, kanatların yara bere içinde.
Bir mucize iste Tanrı’dan: “Ey Rabbim! Göğsümü aç, genişlet. İşimi kolaylaştır. Dilimde bulunan düğümü çöz de anlasınlar beni.” Masumiyetine delil, haklılığına işaret, iyiliğine şahitlik.
Bir kalbinin olduğuna kefil olacak kim var? Bir kalbinin.