Martı...
Lise yıllarımda tutunacak bir dal ararken edebiyat hocamın her gün bir sayfa okuyarak, bizi heyecanla dersi beklememizi sağlayan karanlığımı bir nebze aydınlatan kitap. Mücadeleyi bırakmayı düşündüğümde tekrar okuyup güç topladığım, bana ' Haydi tekrar başla! Hayallerin var. ' derdirten kitap.
Öğrencilerime, benim yolumu bulmama vesile olduğu gibi onlara da yollarını bulmak için mücadele ruhu versin diye hediye ettiğim kitap.
Kitap bir martının uçma hedefini ve bu hedef için karşısına çıkan zorlukları anlatıyor. Her şeye, herkese rağmen nasıl mücadele ettiğini bize sunuyor. Evet bir martı ve uçma hedefini anlatıyor :)
Kitap için ütopya gerçek dışı deyip bi kenara da koyabilirsiniz, tekrar tekrar okuyup anlatımı kendi hayatınıza uyarlayarak yeniden yenien ayağa kalkmak için güç de bulabilirsiniz. Ben güç bulanlardanım. Umarım her okuyan kendi uçma hikayesini başarıyla sonuçlandırır. Ve umarım Jonathan'ın uçmayı başardığı gibi biz de yaşamayı başaranlardan oluruz.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Önyargımızı oluşturan nedir ? Hükümümüzü vermeden önce ne yapmamız gerekir ? Araştırmadan verilen hükmün sonucuna hazır mıyız ? Aşk gururu yenebilir mi?
Aşkın insanı nasıl dönüştürdüğünü görüyoruz bu eserde. Zengin fakir sınıf ayrımını çok bariz olduğu ama aşk söz konusu olduğunda durumların maruz görüldüğünü ve insanın karakterinin aşkı yaşama, ifade etme tarzını etkilediğini görüyoruz.
Okumaya okutmaya ve tavsiye etmeye değer. Keyifli okumalar.
Spohi ; Mutlu son :)
Gazap Üzümleri1000Kitap
Maddi zorluklar sebebiyle tarlalarını hipotek ettirip borç altına giren ve bankanın topraklarına el koyması ile başlayan zorunlu bir göç hikayesi. Yaşam mücadelesi. yolda kurulan yeni dostluklar, ayrılan aile üyeleri bir yandan da toprağa verilen hayatlar. Umutla, hayallerle çıkılan bu yolculuğun sonu hayal kırıklığı oluyor. Erkekler bu hayak kırıklığı ile mücadele ederken evin ailenin idaresi kadına-anneye düşüyor.
Betimlemelere ağırlık verilmiş bu yüzden eser ağır işliyor. Ama aynı zamanda insanı bıktırmadan kendine çeken bi tarafı var.
'Hayatımız yok olduktan soma nasıl yaşarız biz? Geçmişimiz olmadı mı, kendimizi nasıl tanınz? '
'Mesele varmak zaten'
'Şundan emin olabilirsiniz ... korkulacak zaman, İnsan'ın bir ülkü uğruna acı çekmeyi ve ölmeyi reddettiği zamandır. Çünkü bu bir tek nitelik İnsan'ın temelidir. Bu bir tek nitelik, evrende benzeri olmayan İnsan'ın ta kendisidir.'
'Başka çaren yoksa, hiç de o kadar cesaret gerekmez. Neyse... Biz yola düşelim.'
'Dokunmadıkça kendimi tutabilirim. O çökertir beni.'
'Açlığı yalnız kendi midesinde değil, çocuklarının karınlarında da hissedebilen bir insanı nasıl korkutabilirsin? Korkutamazsın ... Her korkunun ötesindeki korkuları tanımıştır o adam artık.'
'Bir zamanlar toprağımızda çalışıyorduk. O zaman bir sınır çizilmişti bize. Yaşlılar ölür, yeni çocuklar doğar, biz hep bir aile olarak sürer giderdik. .. bir bütün olarak. .. kesin olarak. Oysa şimdi arhk bir kesinlik yok. Anlayamıyorum artık. Bizi bütün olarak bir arada tutacak hiçbir şey yok.'