Galiba, gitmelere geldi sıra,
belki bir veda bile edemeden gideceğim sevgili...
Kimden duyacaksın acaba,
kim kalbine o hançeri saplayacak...
Ağlayacaksın belki gözyaşın kuruyana dek...
ama ne olursa olsun sessiz bir gidiş olacak bu...
Yollara bakacaksın bir süre,
inanmayacaksın bir zaman, inandıramayacaksın kendini,
Ne zaman ki biri başın sağolsun diyecek,
işte o zaman anlayacaksın dönülmez bir yola gittiğimi...
İlk günler, mezarıma geleceksin hergün,
sonra günler haftalara çıkacak,
sonra aylara,
sonra belkide başka başka yollara...
Sakın üzülme, hiç kızmayacağım sevgili,
sen yeterki mutlu ol,
ben mahşer gününde bekliyor olacağım seni...
Bir veda değil bu aslında,
ne zor bilemezsin sana bunları yazmak,
En acısı,tükenmiş bir ömürde,
seninle uzun uzun hayaller kurmak...
e.a