Engin Bozdağ
@engindiyar
Hüznün yürekte yoğrulmuş halidir şiir.
Sözcükler de canlıdır.
Dile gelir, mısra olur, can olur.
Yüreğe dokunur…
Reklam
Akmayı reddeden su gördün mü?
Ak sen de o zaman su misali ,
Işığa , renklere, yeşil ve maviye,
Bulmaz mı hayat tadını,
Ve,
Nefes anlam kazanmaz mı?
Akışın süprizleri gelmez mi?
Sen yeter ki sessizce yola devam et.
Hikayeyi sevgiyle tamamla…
Vesselam…
Kelimelerin de çıkmaz sokakları var,
Ücra köşeleri,
Ve tenhalıkları,
Öylece dona kalırsın bir başına,
Sabır der!
Yüzünü ekşitmeden,
Acıyı yudumlarsın yavaş yavaş…
Hani bazen üşümek yanmaya eştir
Sevmek en güzel şarkıdır,
Seni özlemek en kötü zamandır …
Ahmet Telli
Buruk bir masal gibidir kentim,
Şirazesinden çıkmış yaşamlar için,
Sensizliğe inat damarlarına yol alıp yalanla geçenler için...
Aklımda zemheri gülüşün var.
İçimde idamlık hüznüyle büyüyen bir çocuk. Kentim siyahın bütün pastel renkleriyle boyanmış...
İsyanlara kışkırtan bir-çift gözü içinde saklıyor...
Gri, paslı ve dölek yüzümün yarısı ağlak. Dudağımda uçuk tebessümler var.
Erken bastırılmış
Sevinçlerim -miş'li geçmiş zamanlara özenti...
Tüm aynalarımı çalan kentimdi...
Şimdi elimden, yüzümden ve gözümden düşüyor.
Ara-sıra diyorum; bilebilseydin keşke...
İçimde koyulaşan tüm maviliklerini kentimin.
Olmadık sokaklarından geçiyorum kendimin ve kentimin.
En işlek kaldırımlarından yürüyorum aşka... Üstelik yalın ayak, üstelik arayarak, üstelik bulamadan...
Bir düşte bitiyor, bir kentte yitiyor...
Yeni bilet, yeni yolculuk, yeni yorgunluk, yeni yılgınlık ve yeni boşluk...
Elimde iki soru kalıyor.
Kısacık geçmiş nasıl da ağır geliyor üzerime? Yaşadıkça mı tükeniyor insan?
Cevapsızlığına, cevapsızlığıma kanıyorum!...
Güneş ağır ağır dağların arasında ufalanıyor. Ardıma dönüp bakamıyorum.
Bir düşte bitiyor, bir kentte yitiyor...
Reklam