Engin Şavşatlı
@enginsavsatli
~~
Rastlantı sonucu elime geçen bu kitap neyle karşılacağım diye düşünürken henüz tam olarak dile getiremediğim sebeplerden beni fazlasıyla içine çekti. Hayvanlara yaklaşım olarak yazar bir taraftan kendi ile hesaplaşırken, ünlü felsefecilerin fikirleri ile harmanlanmış bir hayat hikayesi okuyoruz. O kadar güzel işlenmiş ki sıkılmadan arada bolca düşündürerek hayatın anlamını sorgulatıyor.
Reklam
Şu dönemde kitabı okumak ayrıca bir etki daha oluşturdu. İnsanların bu kadar duyarsız ve gerçeğe kör olabilir mi diye sorgulatan bir kitap, yaşadığımız dönemden cevabını da bulmakta. Yeni nesilin pek tanık olmadığı, eskilerin televizyonda bir film izlerken verdiği tepkileri kitabı okurken hissediyorsunuz. Bu kadar da olur mu dediğiniz şeyler kitaplardan hayatımıza kadar, gerçekten de oluyor ve bunları göremedikçe olmaya da devam edecek.
Kitap 3 bölümden oluşuyor. Her bir bölüm kendi içinde bir zaman çizgisinde, diğer bölümlerle kesişen ve ortak karekterlerin perspektifinden ilerliyor. Kitaba adını veren karekter olduğunu düşündüğümüz kadın bir rüya sonrasında et yemeyi bırakması ile kocasının perpektifi ile kendince yaşadığı zorluklardan açılıyor. Sırası ile kardeşinin kocası ve sonrasında da kardeşinin anlatımıyla okumaya devam ediyoruz bölümleri. Tabi bölümler ağır psikolojik yaralar içeriyor. Tüm karekterler istemediği bir hayatı yaşıyor gibi... Vejeteryan olan karekterin bu değişimi daha çok psikolojik bir hastalığa bağlanmaya çalışılmış. Haliyle kitabın adını niye Vejeteryan koyulduğu bana anlamlı gelmedi.
Kitapta bitkisel beslenme yararlarından bahsedilecek diye düşünürken olay cok yüzeysel bir noktada kalmış. Hastalıkların büyük bir bölümünün beslenme ile olan ilişkisini açıklarken bir dönem vejeteryan olan yazar, hayvansal besinlerin kötü olmasını da normal olmayan şartlarda beslenmesine ve GDO besinlere bağlamakta. Hatta öyleki kendince sağlıklı olsun diye mezbaha kurmuş ama yürütememiş. Orada yazan ifadeleri çevirmen hatası mı orijinali mi bilmiyorum ama hayvanların sanki kendi istekleriymişcesine yemek olduklarından bahsetmesi ve buna mukabil iyi dileklerini sunması bana çok aklı selim gelmedi.
Çok yüzeysel yaşıyoruz. Kısa bir zaman içinde yaşam tarzımız büyük bir değişime uğradı. Geçmişten gelen ve biriken o bilgide büyük kopmalar yaşadık. Yanlışı yanlış ile düzeltmeye çalışmak da cabası. Genetiği değiştirilmiş tohumların ne amaçla üretildiği ve önlenemez yayılışını kitapla anlamak mümkün. Çok derin bilgiler olmasa da geçmiş deneyimler ve özlemlemlerden beslenerek kaleme alınmış. Açık tozlaşma ile yetişen bitkilerde siz ekmesenizde çevre çiftliklerden etkilenebileceğiniz ve bu yolla birçok gıdanın artık genetiğinin bozulması mümkün. Bu tohumların tek seferlik ekimi yapıldığı da düşünülünce bağımlı ve çeşitliliğin olmadığı bir dünyaya mahkum oluyorsunuz. Bu politikaları mecburi kılmak kimin yararına?
Reklam