Engin Örnekol
@engorn
11 okur puanı
Temmuz 2015 tarihinde katıldı
Herkese iyi okumalar dilerim. Yine son kitabından serinin bütününü değerlendirmek istiyorum. Tüm yapılan yorumları da okudum ve genel durumun sevilen bir seri olduğunu görmeme rağmen, maalesef ki ben aynı kanaatte değilim.
İlk kitapla birlikte aslında edebi ve felsefi yanı olmayan, ama iyi bir aksiyon ile güzel bir plaj kitabı olabileceğine dönük sinyaller veren seri, sonlara doğru bu tek artısını da kaybetti bana göre. Başlayınca bırakamama huyum sebebi ile serinin sonuna kadar sabrettim diyebilirim.
Ayrıca sanki her an bir köşe başından Katnees çıkıp Başkan Snow'a saldıracakmış gibi hissettim sürekli. Yani garip bir şekilde, kötü bir Açlık Oyunları kopyası okuduğumu düşündüm (ki Açlık Oyunları da bana göre bir fenomen'e dönüşebilecek edebi bir başyapıt değil zira).
Karakter kurgulamaları, gelişimleri, tepkileri, psikolojileri derinlikten, tutarlılıktan ve gerçekçilikten uzak buldum. Cara, Cristina, Johanna ve adını şu an hatırlamıyorum Tobias'ın annesi, ne demek istediğimin bir göstergesidir aslında. Karakter kurgusunda sadece Tris ve Tobias üzerine çalışılmış, bu net.
Serinin genel kurgusunu, rüzgar nereden güçlü eserse oradan oraya savruluyormuş gibi gördüm. Sonuçta 3ncü kitap boyunca; ne okurken, ne de üzerine düşünürken, büro'nun bu deney olayına ne sebeple bu kadar takık olduğu sorusuna bir tane bile mantıklı yanıt bulabilmiş değilim. Ama her şey de bu olay üzerine inşa edilmiş. Bir kurumun, yüz yıl boyunca nesilden nesile abesle iştigal etmesinin kitaplaştırılmış hali yani bu seri.
Seriyi beğenen arkadaşlarım, üzgünüm, zevkler elbette tartışılmaz, ancak ben de dürüstçe ne hissettiğimi yazmak istedim.
Herkese tekrar iyi okumalar.
Yazarın ilk kitabı olan Tanrı'nın Formülü için çok da olumlu bir fikrim oluşmamıştı açıkcası. Kendi içinde oldukça tutarlı ve ispatlanmış bilimsel gerçekliklere dayalı, zorlama felsefik ilişkilendirmelerle dayatılmaya çalışan bir antropik ilke teziydi bana göre.
Ancak bu kitap bence çok farklı işlenmiş. Konu hakkında geniş bir tecrübe ve bilgi havuzuna sahip bilim adamlarını dahi hayretler içinde bırakan kuantum fiziğinin, daha çok nesnel bilim, daha az felsefik ilişkilendirme ile daha iyi işlenmiş bir bilim temalı aksiyonu oluşturulmuş. Ayrıca ana temanın paralelinde ilerleyen aksiyon ise kanımca ilk kitaba kıyasla daha tutarlı ve akıcı, bu da bir artı. (Bir tarihi antika pazarlığı CERN'in içinde nasıl yapılmaya kalkışılır, onu bilemiyorum, o ayrı).
Genel hatları ile iyi bir kitap, özellikle parçacık mekaniğine az da olsa ilginiz varsa, ve dogmalar yerine evrene ve işleyişine farklı perspektiflerle bakmak size rahatsız etmiyorsa okuyun, tavsiye ederim.
Son notum, her ne kadar bir ikinci kitap, bir devam kitabı gibi dursa da, ilk kitabı okumadan bunu okumak, bu kitaptan alabileceğiniz zevki neredeyse hiç etkilemez. Ama karar yine de sizin elbette.
Son Ayin'den önce, serinin bütünü için bir yorum yapmalıyım. 5 kitabın tamamını 6 ay gibi bir sürede okudum, ki bunun 5,5 ayı Son Ayin'i beklemekle geçti. Yazarın 19ncu yüzyıl Rusya'sına, Napoleon savaşlarından Bolşevik ihtilaline kadar geçen süreyi yakın plan gözlemi ve tarihe paralel işlenen, belki de hayatım boyunca en çok zevk aldığım, gerçekçiliğe olabildiğince yakın işlendiğini düşündüğüm fantastik kurgusuna hayran kaldım.
Son Ayin'e gelince, Danilov ailesinin son ferdinin vampir ırkı ile verdiği en zorlu mücadelenin bu kitapta işlendiğini düşünüyorum. Zira Aleksey'in opriçniklere karşı verdiği mücadeleden bile daha zorlu (kitabı okuyanlar kitabın ikinci yarısında Mihail'in durumunu kastettiğimi anlayacaklardır, spoiler vermek istemiyorum). Serinin son kitabı kesinlikle beklentilerimi karşılamıştır.
İyi okumalar.
