"Oldurmaya çalıştığımız hayatımızdaki o tek eksiğimize odaklanırsak sahip olduğumuz, elimizdeki güzellikleri kaçırırız. Dahası, şükür duygumuzu kaybederiz yavaş yavaş. Üstelik gözümüz kapalı ardından delice koştuğumuzu da kaybederiz."
Kitaba başladığımda gayet akıcı olduğunu düşünmüştüm fakat ilerledikçe ilerleyemediğimi fark ettim. Konu ve anlatılmak istenen duygu her ne kadar anlamlı olsa da 60. Sayfadan sonra sürekli aynı şeyler söyleniyormuş hissi uyandırdı. Çok şükür bitti dediğim bir kitaptı.