karaca

beni bu acayip dünyadan, yorgunluğunu bir türlü anlayamadığım bu kargaşadan birinci dünya harbi kurtardı. onunla sanki ilk defa ayağım toprağa bastı. fakat çok geç kaldığımı hissediyordum
Reklam
bu tek manasıyla kaçıştı . yalanın sihirli çizgisi içinde idim ve bu bana yetiyordu.
bütün aldıklarını hatta fazlasıyla vermişti. fazlasıyla çünkü istikbal için beslenen ümidi sahi pracıpa bırakmıştı.
Sayfa 66·Kitabı okuyor
zaman zaman onların kılıklarına girdim,mizaçlarını benimsedim. onlar benim örneklerim, farkında olmadan yüzümde bulduğum maskelerdi
Sayfa 53·Kitabı okuyor
belki de şahsiyet dediğimiz şey bu, yani hafızanın ambarındaki maskelerin zenginliği ve tesadüfü, onların birbirleriyle yaptığı terkiplerin bizi benimsemesidir.
Sayfa 54·Kitabı okuyor
Reklam