beni bu acayip dünyadan, yorgunluğunu bir türlü anlayamadığım bu kargaşadan birinci dünya harbi kurtardı. onunla sanki ilk defa ayağım toprağa bastı. fakat çok geç kaldığımı hissediyordum
belki de şahsiyet dediğimiz şey bu, yani hafızanın ambarındaki maskelerin zenginliği ve tesadüfü, onların birbirleriyle yaptığı terkiplerin bizi benimsemesidir.