Çünkü seven adam sevdiğinin gözü önünde silahlarını bırakıp kaçmaktansa, bütün orduya rezil olmayı, hatta ölmeyi bile hoş görür. Hele savaş meydanında sevgilisini yalnız bırakmak, tehlikedeyken yardımına koşmamak, en korkak adamın bile yapacağı iş değildir. Çünkü sevgi öyle bir şişirir ki yüreğini, doğuştan yiğitmiş gibi olur.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İnsanın daha gençken en büyük nimet saydığı şudur: Sevenin iyi bir sevgilisi, sevgilinin de iyi bir seveni olması.
Toprak Ana — Sessiz Bir Cephe, Gürültüsüz Bir Direniş
Bu kitap, bir genç kadının ömür boyu yaşadığı acıları, aşkları, hezeyanları ve nihayetinde bir “ana” oluşunu anlatıyor. Savaşın sadece cephede değil, görünmeyen yerlerde; evlerde, tarlalarda, kalplerde nasıl yaşandığını gösteriyor. Sessizce ama kararlılıkla verilen bir mücadeleyi, bir annenin çocuklarını ve umutlarını toprakları için nasıl feda ettiğini, savaşın bir ülkeye ve insanlara hem maddi hem de manevi olarak nasıl çöktüğünü ama yine de küllerinden nasıl doğulabildiğini hissettiriyor.
Savaşın acımasızlığı, ölüm ve yaşam gibi ağır kavramlar, küçücük satırlara sığdırılmış ama ruhun her köşesine dokunacak kadar güçlü. Cengiz Aytmatov’a bu kadar büyük bir gerçeği, bu kadar sade ve derin anlatabildiği için minnettarım.
-Enes ŞEKER-
