Onu hiç ağlarken görmüyorlar, fakat gözkapakları hep kızarık.
Sayfa 10
Reklam
"Peki, niye ağlıyor o halde? Ben âşık olmanın güzel bir şey olduğunu düşünmüştüm hep."
Sayfa 3
3 Mart 2021·132 syf.·
6/10
2021 25. kitabı
Alexander Kluge modern sinemanın gelişmesine katkı sağlamış 1932 doğumlu Alman yönetmen. Gerhard Richter daha çok Fotogerçekçi eserleriyle bilinen 1932 doğumlu Alman ressam ve sanatçı. Bu iki ismi böyle bir eser oluşturmaya sürükleyen ne olmuştur bilemiyorum ama benim bu eserle buluşmamı anlatabilirim. Yaklaşık bir sene önce çok etkilendiğim ve başrolünde Tom Schilling'in oynadığı Asla Gözlerini Kaçırma (Never Look Away) filmini izledim ve hayatı bu filme konu olan ressamın aslında Gerhard Richter olduğunu geçen hafta tesadüfen öğrendim. Biraz araştırma yapınca Alexander Kluge (ki onu da bu eserle tanıdım) ile ortak kitabı olduğunu keşfettim ve hiç detayına bakmaksızın büyük bir beklentiyle hemen aldım. Ama Richter'in bu esere etkisinin sadece karlı ağaçlar temalı benzer 39 fotoğraf olduğunu görünce şaşırdım. Metin kısmı tamamen Kluge'ye ait. Eserin türü anlatı olarak geçiyor ama pek de alışıldık türden değil. Takvim hikayelerinin anlatışı şeklinde olan eser 39 tarihi anlatış ve her bir anlatıştan sonra gelen kar temalı fotoğraflardan oluşuyor. Olayların hepsi Aralık ayında geçiyor sadece yıllar farklı, mesela ilk tarihimiz 1 Aralık 1941, sonraki 2 Aralık 1991 ve sonraki 3 Aralık 1931, bu tarza sahip bir kitap. Düşünsenize özünüzde anlatmak istediğinizi bu eserdeki tarz ile nasıl anlatabilirdiniz? Tarihi olayları nesnel bir dille anlatıp, öznel cümleleri yok denecek kadar az kullanarak esas anlatılmak istenen aktarılabilir mi? Evet, birbirine çok uzak ve bağımsız tarihlerdeki olayların bile bağlantılı olabileceği fikri bunu mümkün kılar. Kluge anlatmak istediklerini bu bağlantıları çok iyi kurarak aktarmış, nesnellikler içine gizlemiş öznel düşüncelerini. Tamamen farklı tarihler arası gezinim yapıldığı için akıcı anlatım söz konusu değil ama olaylar ilgi çekici olduğu
Zaman tuttuğunu çekip kopararak, sürükleyerek ileriye doğru hareket etmektedir, ayrıca geçmiş olana yolculuk yapmaktadır, ki burada, yerinden koparılmışlardan oluşan büyük bir kütle bir tür tavan arasında veya bekleme döngüsünde tekrar dönüşünü beklemektedir. İşte bu yerinden koparılmışın içindedir insanlığın rezervi, biriktirdiği hazine.
Sayfa 74