İki ana kahramanın gözünden anlatılan oldukça akıcı bir kitap. İkinci şansın öneminden bahsediyor yazar, ona sahip olamayanları da hatırlatarak yer yer depresif sayılayabilecek bir kurgu oluşturmuş. Her ne kadar sonu beni tatmin etmese de Harry Potter göndermelerine bayıldım. Genel itibariyle çok bir beklentiye girilmeden okunabilir bence.
Tam bir yol romanı. O kadar hissediyorsunuz ki o otobüsü. Boş koltuklardan birinde ben vardım sanki. Ters köşe sonuyla, akıcı diliyle okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Mavi KuşMustafa Kutlu · Dergâh Yayınları · 201114,9bin okunma
O kadar güzeldi ki.. Su gibi akıp gitti. Her hukuk öğrencisinin okuması gerekiyor bence. Verilen her bir kararın vicdani muhasebesi, etkilediği hayatlar... Üzerine düşünülecek bir çok nokta var.
Kısa kısa bölümlerden oluştuğu için bir çırpıda okunan; yer yer ciddi kahkaha attırıp yer yer de düşündüren kitap. İcinde muazzam tespitler var gerçekten. Yazar “Güldürürken düşündürmek” istemiş belli ki. Bence şans verilebilir.
Nerden başlasam ne desem bilmiyorum. Kısaca kitabın konusuna değinmem gerekirse düşük IQlu bir insanın bir operasyon geçirerek IQ seviyesini artırmalarını anlatıyor kitap. Aslında kitabın konusuna kitabın arkasından da ulaşılacağını düşünerek konuyu bir kenara bırakıyorum ve bende uyandırdığı hislerden bahsetmek istiyorum.
Kitap o kadar güzeldi ki. Adım adım bir insanın gelişmesini okumak, düşük zekalı bi insanla empati yapmak; Hayata onun gözünden bakmak... Beni çok etkiledi.Kitabın bana bir bakış açısı kazandırdığını düşünüyorum. Daha önce hepimiz düşük zekalı insanlarla karşılaşmışızdır ya da filmlerde, kitaplarda görmüşüzdür. Ama burada hayati Charlie’nin gözünden görmek, olayları okumak çok ilginçti. Sürekli lütfen sonu kötü biten kitaplardan olmasın diyerek okudum. Ve nispeten sonuç beni tatmin etti. Çok da alışık olmadığımız sonlardan olmasına rağmen. Sözün özü on numara kitap okuyun, okutturun.
#spoiler içerebilir#
Kitabın bana bir bakış açısı kazandırdığını düşünüyorum. Daha önce hepimiz düşük zekalı insanlarla karşılaşmışızdır ya da filmlerde, kitaplarda görmüşüzdür. Ve burda charlienin gözünden olayları okumak çok ilginçti. Örneğin ekmek yaparken her adımı izliyor, aynı işi yapan iki kişinin kollarının konumunun farklı olması onun kafasını karıştırıyor. Ya da sevilme arzusu onu heyecanlandırıyor. Aslında anladı, yapabilir ama insanların aceleci olması; onun durup iki saniye nefes almasına izin vermemeleri charlie’yi başarısızlığa sürüklüyor. Bence herkesin bu kitaptan çıkaracağı bir ders olacaktır. Ben keyifle okudum. Herkese tavsiye ederim.