Tüm bunların sonucunda, seni affetmem gerekiyor. Affetmek zorundayım. Bu mektubu senin yüreğine acı vermek için değil, kendi yüreğimden acıyı sökmek için yazıyorum. Kendi iyiliğim için affetmeliyim seni..
Vasatlık pek rahat olabilir, ta ki bir gün trajedi kapımızı çalıncaya kadar; o zaman insanlar dönüp sorarlar: “Neden kimse sesini çıkarmadı, bütün bunlar göz göre göre nasıl mümkün oldu?”
Cevabı çok basit: Kimse sesini çıkarmadı, çünkü soruyu soranlar da sesini çıkarmadı.