YALNIZLIK SENSİN
Oyuluyorum şu masmavi boşluğa
Gölgesiz kıpırtısız
Yalnızlık sensin.
Konuşuyorum kendi kendime odamda
Bir portakal suyu iç, ya da içme, ne yaparsan yap
Yalnızlık sensin.
Bir giden, bir dönen, sonra yeniden giden
Şiire dönüşen bir yalnızlıksa bu da
Bir sen varsın, ordasın, kısık sesli yalnızlık
Sözgelimi İskenderiye'de bir atlıkarıncada.
Evlenmiş bir kız çocuğunun artık babasının evinde yeri yoktur diyen halk görüşünü bütün kalbiyle benimsiyordu. Boşanmış bir kız çocuğunun ise -Bebek Kochamma'nın gözünde hiçbir yerde yeri yoktu. Bir aşk evliliğinden sonra boşanmış bir kız çocuğuna gelince; eh, bu konuda sözcükler Bebek Kochamma'nın öfkesini
tanımlamaya yetmezdi. Toplumlararası aşk evliliğinden sonra boşanmış kız çocuğuysa - Bebek Kochamma bu konuda öfkeden titreyerek suskun kalmayı yeğliyordu.