" Bu denli genç ama her şeyden bu denli bunalıyor olmak, yaşlı oldukları hâlde coşkularından bir şey yitirmemiş buncaları ortadayken! Oysa ben öyle yıkılmış, öylesine düş kırklıkları içindeyim ki... "
"...böylesine iğrenç eğilimlere sahip bunca yaratık arasında, bağımsız bir ruha sahip olmam, hepsinin en sapkınıymışım gibi bellenmeme yetmişti; üstünlük sandığım şey yüzünden en alt sıraya indirilmiştim. "
Çok etkileyici bir kitap olmasının yanısıra, çok öğretici bir kitaptı. Bana Fugui'nin yaşadıklarından daha çok yaşayamadıklarının hikayesi gibi geldi. Her umut ışığının aynı odada sönmesi gibi geldi. Belki de son umut ışığını evde korumaya çalışarken onu evde söndürürek hayat ona bir ders vermek istedi. Ama artık bir dersten fazlasıydı. Her okuduğumuz kitapta bir karakterle ortak birşey buluruz ya ben de Youqing'i kendime yakın hissetsem de Fugui'le ortak noktalar buldum. Sonra ise hepimizin bu hayatta Fugui gibi yaşadığımızı farkettim. Hep olmasa da Fugui'nin hayatına benzer durmadan sarpasaran olaylar sonucu hep yalnız olduğumuzun yüzümüze soğuk rüzgarlarla çarptığı o anlar oluyordur. Ben bu kitaptan sonra Fugui dönemleri adını verdim o anlara....