.okuyucu.era.
@era_era
Kitap okumak harika..
Kitaplıkta ki kitap sayısı; 180
Büyükler zamanın çok değerli olduğunu söylerler fakat sevdiklerine hiç zaman ayırmazlar. Yine de onlara kızamazsınız, çünkü çocukların sözlerine itibar etmezler. Sadece zaman konusunda değil, neredeyse hiç bir konuda sizi ciddiye almazlar. Ancak ve ancak onların komik şakalarına malzeme olabilirsiniz. Yine de onları yadırgamamak gerekir çünkü büyüklerin bütün öfkesi, büyüdükleri içindir. Öfkeleri, mutsuzlukları, hayal kırıklıkları, umutsuzlukları onlar büyüdükçe çoğalırken mutlulukları, neşeleri, umutları aynı oranda azalır. Dünyanın en mutlu insanları işte bu yüzden çocuklardır. Biz çocuklar, büyüklerle anlaşabilme zorlanırız ve elimizden geldiğince onlarla iletişim kurabilmenin yollarını ararız.
Reklam
Diliniz, alfabeniz, kullandığınız kelimeler ve kurduğunuz cümleler ne olursa olsun, bazen sayfalarca mektuplar yazsanız da, derdinizi anlatamazdınız.
Bir pencere size belki de dünyanın en güzel manzarasını gösterebilir fakat bu görme kabiliyetini sunan, evin içindeki manzaradan başka bir şey değildir. Evin içinde huzurunuz, neşeniz, mutluluğunuz yoksa en parıltılı manzaralar dahi sönük görünmez mi?
Bizim çektiğimiz acıyı kimse anlamıyor. Evet, belki yetişkin olduğumuzda bugünkü sefilliğimiz bize komik gelecek çünkü o zaman birçok sıkıntıya göğüs gerecek kadar güçlenmiş olacağız. Fakat o zaman gelene dek bu sıkıntıyla nasıl mücadele edeceğiz? Kimse bize bunu öğretmiyor. Kızamık gibi, iyileşmesi için zamana bırakmaktan başka elden bir şey gelmeyen bir hastalık mı bu? Gerçi kızamıktan ölen de var, gözlerini kaybeden de... Öyle hiçbir şey yapmadan beklemek iyi bir yöntem değil. her gün bir azan, bir durulan bu depresif hal tarafından ruhu törpülenen insanlarız sadece. Bazılarımız geri dönüşü olmayacak kadar yozlaşacak, geri kalanlar hayatlarını bozuk bir birey olarak sürdürecek.
Bazılarımız ileri gidip intiharı tercih edecek. Arkasından 'Ah, keşke biraz daha dayansaydı! Hayatı zamanla anlayacaktı. Olgunlaşınca rahatlayacaktı...' diyeceksiniz. Halbuki kendinizi intihar eden kişinin yerine koysanız, onun çektiği acıya karşı ne kadar mücadele verdiğini, dayanmaya çalıştığın, çevresindekilere kulak verip onlar gibi hayata adapte olabilmek adına elinden geleni yaptığını ancak sonuç olarak bütün yaşama sebeplerinin anlamsızlığı karşısında pes ettiğini görebilirsiniz.
Reklam