Oliver ders verdiğin üniversiteye gelip seni yok edeceğim. Hem beni, hem kendini, hem Elio'yu hem de karını aldattın sen. Hem kendi hislerimle hem de kitabı ve filmi karşılaştırarak hem de yazar hakkında yazacağım. Öncelikle bu yazar hiçbir okuyucusuna mutluluk aşılamıyor. Hayatın içerisinde yaşanan olayları karakterin iç dünyasıyla bize yansıtıyor. Sen kendini ana karakter yerine koyuyorsun ve çevrendeki yaşanan olaylara empati ile yaklaşıyorsun, her şeyi deneyimliyorsun. Harvard Meydanı kitabında ana karakterimiz içine kapanıktı, hayatına yeni birisi giriyordu, hayata olan bakış açısını biraz daha genişletiyordu. Adınla Çağır Beni kitabında da ana karakterimiz içine kapanık, kitaplarına gömülü kendi dünyasında yaşayan bir karakter yine. Hayatına yeni birisi giriyor ve tümüyle değişiyor hayatı. İki aynı karakterin paralel evrendeki hayatlarını okumuş olduğumu sandım. İki karakter de günümüzde, geçmişte yaşadıklarını yâd ediyor bize.
Kitap İtalya'da bir kasabada geçiyor. Elio'un evlerine 6 haftalığına ders için gelen Oliver'ın, Elio'un bütün kalbini sömürerek çekip gitmesini anlatıyor biraz da. Biraz abartmış olabilir miyim bilmiyorum, birisine çekim duyuyor olabilirsiniz ama karşınızdaki insanın duygularını önemsemeden bu çekim alanında kalırsanız her şeyi mahvettiğinizle yaşamanıza devam edersiniz. Diğeri yaşamına devam edemiyor bu durumda. Bu çekip gitmenin filmde daha iyi işlenmiş olduğunu ve bizi daha çok yaraladığını söyleyebilirim. Giden kişi hayatına pekâlâ devam edebilir, aile kurabilir, bir şekilde devam eder. Kalan kişi anılarla beraber yaşamaya devam eder. Zaman acıyı bir süre sonra azaltır ama anıları yok etmez. Beni de bu yazarda en çok etkileyen şey bu tam olarak. Anılara gösterdiği sevgi, anıların yarattığı kalp kırıklıkları. Bu anıları sözcüklerle
Ebeveynler sinirli ve ele avuca sığmayan çocukların iyileştirilmesini talep etmektedirler. Onların sağlıklı bir çocuktan anladıkları şey ise annesiyle babasına hiçbir zaman sorun çıkarmayan, onlara mutluluktan başka hiçbir şey vermeyen çocuklardır.
Kimileri bana, hayatı X'ten Önce ve X'ten Sonra şeklinde böldürür, kimileri neşe ve keder verir, kimileri hayatımı yolundan saptırırken kimileri hiçbir fark yaratmaz.