kendini iyi hissediyor, daha dogrusu yasadigini hissediyor. cicegi burnunda, umutlari, yasanacak gunleri olan bir insan. fakat daha cok gelismesi gerek, gelisecek de.
İki tür insan vardır. Bir yanda ayrımcılığı sert bir dürtü ve arzuyla yaşayanlar; öte yandaysa bir şey düşünmeden bir yerlerde duyduğu lafları satmaya çalışıp ayrımcı terminolojiyi kullanmaktan öteye geçmeyenler…
Basit ve akıcı bir dili vardı. Sonunun böyle bitmesi üzdü, dünyasının uzun bir süre sonra kökünden değişebileceğini düşünmüştüm, yazık oldu. Aslında ana karakter ihmal edilmiş. Ailesi, çevresi, dostları… Hepsinin ortak bir çalışması. Çiçek açamamış bir saksı gibi potansiyelini boşa harcamış oldu. Öğrenebileceği çokça unsur olmasına rağmen nasıl göreceği öğretilmedi. Toplumun tahakküm kurma çalışmalarına girmiyorum bile. Farklı bir yandan düşününce aslında biraz da tahmin edilebilir bir şeydi. Bilmiyorum 120 küsur sayfalık şey hakkında iki paragraf şey yazamadım çünkü biraz kafamı karıştırdı? Dediğim gibi dili o kadar basit ki hep bunları ikinci planda düşündürüyor.
KasiyerSayaka Murata · Turkuvaz Kitap · 20193,666 okunma