Biz dostan geçtik,
Karlı yolları yara yara,
Çiğnedik yüreğimizi!
Yazın sıcağında
Terli alnımızı sile sile,
Yardan da geçtik!
Sobaya arkamızı döner,
ısınır gibi,
Üşüdüğümüzü, üzüldüğümüzü,
bile bile,
Buz tutup soğur gibi,
Her şeyden herkesten geçtik!
erbil
"Devlet bir sobadır ve yakıtı da insandır. Yakacak insan olmazsa soba söner. Sönen yanmayan bir sobanın yararı yoktur. İnsanlar da devlet olmadan yaşayamazlar. Sobayı yanar tutmakla görevli olanlar da ona yakıt temin etmelidirler. Her şey buna bağlı!"
okurken evet hikayenin bir parçası oluveriyor, sanki onlarla berabermişsiniz gibi hissediyorsunuz.
evet bu da yarım, eksik kalmış bir öykü, ancak yazar başka kısa bir kitapla finali yapmış.
gerçekten bir final mi bilmiyorum.
Okuyunca anlayacağız.
Şimdi sırda yine Cengiz Aytmatov “Cengiz Han’a küsen bulut” var…