Erbil Erden ❀
@erbilerden
𓂃︎ KENDİ ÇAĞININ FİLOZOFU!
Kitaplar insanlar gibi değil, kaldığınız yerden devam edebiliyorsunuz!
hikayede ki özgün anlatım geçmiş bir zamana, bir döneme ışık tutarken bu gün de zengin, varlıklı insanların sistemi kendi lehlerine kullanırken nasıl haksızlıklar yapabildiklerini, kendilerine iyiliği, güzelliği hak görürlerken sömürdükleri insanlara nasıl da acımasız olabileceklerini/olduklarını anlatıyor.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Tarayınca saçlarımı,
Bazıları bırakıyor kendini,
Bazı akşamları,
Duyuyor gibi oluyorum sesini!
Boş odamın kapı gıcırtıları,
Ay ışığı girmiş oluyor içeri.
Hemen denizin üzerinde ışıltıları,
Fark ediyorum, aydınlatmış bazı yerleri,
İçim elvermiyor dönüp bakmaya,
Gitmek, uzaklaşmak istiyorum oradan,
Yüzüm düşüyor yerlere,
Gölgem, deniz ve ben bakıyorum uzaklara,
Gittiğimde kimsenin,
Kaybolduğum da ufuklarda,
Benden haberi yok…
Gitmek istemiyorum eve,
Girmek istemiyorum oraya,
Hemen kilimin üzerinde ışıltıları,
Fark ediyorum eskimiş bazı yerleri.
Elim varmıyor lambayı yakmaya,
Gölgem düşüyor odanın ortasına,
Bir iskemle ile boş bir masa,
Bir başına beni bekliyorlar sanki,
Duygusuz gibi iki ahşap mobilya,
Yokluğumda dedikodumu etmişler sanki,
Şimdi susuyorlar!
Erbil