Ercan Çakır
@ercanc
64 okur puanı
Eylül 2016 tarihinde katıldı
Bir ailenin ve bu ailenin atasının, kurulmasına ön ayak olduğu köyün yüz yıllık hikayesi. Ailenin her bir bireyinin katıksız yalnızlığı romana adını vermiş. Ve bu ailenin hikayesi çerçevesinde köyün bir kasabaya dönüşümünü, insanlarını, bir ülkenin iç savaş yıllarını, yüz yıllık bir kehanetin ilmek ilmek dokunuşunu okuyorsunuz.
Yazarın yer yer soğuk gerçekçi cümleleri, yer yer masalsı ifadeleri hoş bir tat bırakıyor. Romanın kahramanlarının duygularını ve dünya ile bağlarını, dünyaya ve hayata etkilerini harika cümlelerle vermiş. Anlatımdaki yer yer zaman sıçramaları, okuyucuyu her daim zinde ve ilgili tutmayı başarıyor.
Bir çok okuyucunun olumsuz yorumları etkisinde, önyargı ile başladığımı, ilk 50-100 sayfada benzer bir şekilde ilerlemekte zorlandığımda fark ettim. Fakat kitap ilk 50-100 sayfadan sonra aldı götürdü. Aldığı Nobel ödülünü ne kadar hak ettiğini ayan beyan ortaya koydu.
Okuyacak olan arkadaşlara ön yargısız başlamalarını salık verir, iyi okumalar dilerim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Amaranta, Meme okula gittikten kısa süre sonra, bir gün verandada otururken, ölümü kendisiyle birlikte oturmuş dikiş dikerken gördü. Gözleriyle gördü, çünkü maviler giyinmiş, uzun saçlı, eski zamandan kalma bir kadın kılığındaydı ölüm.
