Erdem aslan
@erdemaslann
Bu kitapta bir kadının tutku dolu aşkını -kendi içinde yaşadığı aşkını - okuyoruz. Olay örgüsünün akışı sizi içine alıyor, yaşanan çaresizliği, yıllarca süren bu aşkı okumaktan kendinizi alamıyorsunuz. Bilinmeyen "kadın" olmayı bir bakıma tercih ediyor çünkü anlaşılmak, fark edilmek istiyor zaten bunu anlatımda iyice fark ediyoruz. Kitabı okurken, "böyle bir aşk gerçekten olabilir mi?" diye kendimize sormadan edemiyoruz, en azından bende öyle oldu. Bu mektubu okuyanın adamın durumunda olmak istemezdim yıllarca habersiz kalmak var içinde...
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,8bin okunma
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Çevremizde gördüğümüz insanların davranışları hakkında bir fikir sahibi olmamızı sağlıyor ya da bir sorunu olduğunu fark ettiğimiz ama sebebini anlamadığımız kişilerin sebeplerini bu kitapta buluyoruz. Yazar çocukluk döneminin, annenin, kardeşlerin davranışlarının yaşam boyu ne kadar etkili olduğunu kitap boyu vurgulamakta. Psikoloji bilimi halkında bilgi sahibi olmayan okurlar da düşünülmüş, ayrıntılı bir anlatıma, bolca örneğe yer verilmiş. Bence kesinlikle okunması gereken bir kitap. Davranışlarımıza, çevremize anlam vermek için.
Toplumun içinde kendini her olaya karşı tepkisizleştirmiş bir karakteri okurken onun duygusuzluğunu, duygulara mantıklı bakışını iliklerime kadar hissettim. Bir kavgayı, bir cinayeti günlük yaşamımızın olağan akışına ters olayları tepkisizlikle karşılıyor, anlatımıyla bizi içine çekiyor. Annesinin ölümüne dahi nesnel açıklamalarda bulunabilen karakterimizin düşünce dünyası duygusal düşüşlere sürüklüyor.
Okurken birçok sorgulamaya, farklı bakış açılarına eriştim. "Bu olaya bu şekilde bakılabilirmiş." veya "evet, toplum gerçekten insanı bu hâle getirebilir." Gibi yaklaşımları istemsizce(yazarın anlatımı sayesinde) edindim. Topluma yabancılaşmayı, anlatabileceği en uç, en kesin konulardan seçmiş ve en vurucu şekilde işlemiş. Kitabı okuduktan sonra topluma yabancılaşası gelse de insanın, olaylara o kadar da duyarsız olmanın insanı nereye götürebildiğini kitap zaten bizlere veriyor.
Daha ilk sayfadan içine alıp sizi dünyasına dahil eden bir kitap. Tasvirlere bolca yer verilmiş, bu anlatım tarzıyla çocukluğumdaki o bulanık anlara indim. Çocukluğum, zamanında sokakta oynanan pas tutmuş oyunlar, çocukluk arkadaşım... Kendimden bir parça bulduğum için içine aldı belki de, her insanın parçalarına dokunacağını düşünüyorum ayrıca. Güçlü, çocuğuna pek yüz vermeyen baba karakteri içimdeki bir yarayı deşti sanki. Çok seven ama bir o kadar da sevgisini göstermeyen baba. Hayatın karşımıza çıkarabileceği tesadüflerin ne kadar şaşırtıcı olabileceğine çok kez şahit oluyoruz. En korkutucu kısmı ise küçük veya büyük olalım yaşadığımız tramvatik bir olayın belki de ömrümüzün sonuna kadar peşimizi bırakmaması, uyanıkken kaçsan dahi gözünü kapadığında göreceğin ilk şey olması. Pişmanlıklar, kendinden nefret etme, özlem, sevgi duygularının karmaşası içinde geçen olay örgüsünde duyguların "en" kısımlarını içime işledi. Ve sanırım bu kitabı okurken ağlamamak büyük bir başarı olurdu, benim hayli başarısız olduğum söylenebilir. Hâlâ okumadıysanız ciğerlerinizde tarihin kokusu eksik demektir, büyüdüğünüz sokakların savaştan sonra ne hale gelebileceğini(bu illa savaş olmak zorunda değil), yürüdüğünüz yolların artık başka bir yere çıktığını öğrenmenin garipliğini hissedeceksiniz. Barışın ne demek olduğunu daha iyi anlayacağınızı düşünüyorum. Keyifli okumalar.
