MEHMET ERGÜL
@ergul43
23 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Bulutlar alçalmış, şehrin omuzuna abanmıştı. Kül rengi bir aydınlığın içinde her şeyin hüzünlü bir görünüşü vardı. Hatta gülen çehrelerin bile... Böyle bir akşamda hüznü dünyanın kurtarıcısı diye düşünebilirdiniz. Zira onsuz acılar hayvanca olacak, neşe arsız sırıtmalara benzeyecek gibiydi.
Dağlı, genellikle kendini açıklamak için konuşmaz bile. Kişilikleri gövdelerine sinmiştir ve göründükleri zaman bununla konuşurlar.
Gerçek, hayalleri alıp beslemiyordu.
Onu kalbimin kapılarından içeri aldım.