B D
@eric_cantona
İstanbul
İstanbul, 18 Aralık
11 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Özellikle dış politikada aslında ne kadar aciz olduğumuzu ve halka nasıl yalanlar atıldığını gözler önüne seren bir araştırma. WikiLeaks belgeleri yayınlandığında ve bizim basında aslında birer kahraman ya da vatansever olarak gösterilen figürlerin gerçek yüzü de bir kez daha ortaya çıkmış.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Soygun sadece silahla olmaz"
Ekrana her çıktıklarında dillerinden Allah'ı, kitabı, hakkı, adaleti düşürmeyen bu insanlar ne yazık ki hiç tereddüt bile etmeden; benim, senin, yoldan geçen vatandaşın cebindeki parayı eşine, dostuna, evladına, hocasına rahat rahat yedirmiştir.
Bunlara göre işlenen onca günahın sonunda Yaradan karşısına çıkıp, yalvarıp, yakarıp tövbe edip, "Ya Rabb'i o paralar senin yolunda koşan kardeşlerimin cebine gitti" diye dualar ederek işin temizleneceğini sanıyorlar ama daha tövbe etmek için gittikleri hacca dahi çıkar ilişkisi olan, el altından paraları aktardığı adamların özel uçakları ile gidiyorlar.
Dilerim ki Allah Gökçek ailesine, onu sevenlere, onunla aynı yolda yürüyenlere, beraber halkın cebindeki parasını aldıklarına, hocalarına, akıl hocalarına, ağabeylerine, tâbi olduklarına uzun uzun ömürler versin, versin ki zamanı gelip güçlerini kaybettiklerinde, öbür tarafta hesap vermezden evvel bu tarafta hesap verdiklerini de görebilelim.
Dünya malına sahip olup da kardeşini ihtiyaç içinde gördüğü halde ondan şefkatini esirgeyen kişide Tanrı'nın sevgisi olabilir mi? (1.Yuhanna 3:17)
İnsan sevgi ile yaşar.
"Bana kalırsa en keyifli okuma, güzel bir bahçede, iki ağaç arasına kurulmuş bir hamakta sallana sallana okumaktır. (Üçüncü bir ağaca bağladığınız ipi ara sıra çekerseniz, okurken sürekli sallanabilirsiniz.) Bundan daha da güzeli, bir teknede, deniz sizi sallarken okumaktır." Syf 26
Bir Dinozor'un Gezilerini okurken kâh bir deniz kenarında, kâh o teknelerin üstünde, kâh Amerika'da, kâh Avrupa'nın bir şehrinde oluveriyor insan. Gezilerini öyle hoş anlatmış ki onunla beraber mavi tur'a ya da bir yurtdışı seyahatine gitmiş gibi hissettim. Hani şu pandemi yüzünden belki uzun süredir tatil yapamamış bir yere gidememiş olmanın da etkisi vardır muhakkak ama kitabıyla okuyucusunu çok güzel yerlere götürüyor yazar.
--- `spoiler` ---
"Söylenenlere bakılırsa çikolata miktarını haftada yirmi grama çıkardığı için Büyük Birader'e minnet gösterileri bile yapılmıştı. Winston, elinde olmadan, daha dün çikolata miktarının haftada yirmi grama düşürüleceği açıklanmamış mıydı, diye geçirdi içinden. Nasıl oluyordu da, üzerinden daha yirmi dört saat geçmeden kabullenebiliyorlardı bunu? Evet, kabulleniyorlardı işte."
--- `spoiler` ---
Günümüz politikacıları kendilerinden çok daha önce yapılmış icraatleri, mesela kendi yönetimlerinden önce açılmış havalimanlarını, üniversiteleri, dönemine göre faydalı, genelde ihtişamlı yapıları "bunu biz yaptık" diye meydanlarda insanlara duyururken sorgusuz sualsiz kabul ediyor insanlar.
Yalan dolan tamamem sallamasyon tarihlerde aslında kendilerinin hiç yaşamadığı zorlukları "biz zamanında şu zihniyetin ülkeyi yönettiği dönemde şu zorlukları yaşadık, ama size yaşatmayacağız, yaşatmıyoruz" şeklinde bas bas bağırırken elinde o tarihlere, o dönemlere, o icraatlere bakma, araştırma imkanı olmasına rağmen bakmayan ve körü körüne liderlerine sadakat yemini etmiş insanlar hepsini kabul ediyor.
"Şu tarihte şunu yapacağız, sizlere şunu kazandıracağız" diye büyük coşkuyla vaatler verirken biliyorlar ki verilen vaatler zaten unutulup gidecek ve kimse bunun hesabını sormayacak. Lidere büyük bir sadakatle körü körüne bağlanmış insanlara "vaadedilenler neden yapılmadı, lideriniz neden sözünü tutmadı?" diye sorulduğunda da liderin hiç dilinden düşürmediği her fırsatta insanların beyninin içine soktuğu belirlenmiş bir düşman -çoğunlukla liderin kendi eliyle yarattığı ya da aslında hiç var olmayan bir düşman- öne sürülerek "liderimiz bunu yapacaktı ama falanca adi düşman ya da falanca düşman devlet bunun yapılmaması için işimize taş koydu" cümlesini inanarak ve tereddüt
