Yaptığınız her şey, kendinize gizliden gizliye atadı ğınız Efendi içindir. Ancak, kendi değerinizi yükseltmek için çalıştıkça, farkına varmadan, kaçınılmaz olarak on dan uzaklaşırsınız. Ne derece aklınızı yitirdiğinizi birden idrak edersiniz, bir daha gözünüze gözükmesin istersi niz. Her şeyi unutacağınıza ve bundan asla kimseye bah setmeyeceğinize kendi kendinize yemin edersiniz.
Ben kendi hayatımda depresyon hakkında iki hikayeye inanmıştım.
Hayatımın ilk on sekiz yılında bunun "tamamen kafamın içinde"
olduğunu düşünmüştüm - yani gerçek değildi, hayaldi, sahteydi,
şımarıklıktı, utanç vericiydi, zayıflıktı. Sonraki on üç yılda ise yine
"tamamen kafamın içinde" olduğuna inanmıştım ama bu defa çok
farklı bir şekilde: Beyindeki bir arızadan kaynaklanıyordu.
Ama bu hikayelerin ikisinin de doğru olmadığını öğrenecektim.
Depresyonda artışa yol açan her şey kaygıda da artış
yaratıyor, kaygıda artışa yol açan her şey de depresyonda artış yaratıyordu.
Bu ikisi birlikte artıp azalıyordu.
B ana tuhaf gelen bu durumu ancak Kanada'da psikoloji profesörü
Robert Kohlenberg ile konuşurken anlamaya başladım.