Depresyondaki hastalarının öncelikle beyinlerinde ya da bedenlerinde değil hayatlarında bir terslik olduğuna ve iyileşmelerine yardım etmek istiyorsa hastalarının hayatlarını değiştirmelerine yardımcı olması gerektiğine inanıyordu.
Ya depresyon aslında yas tutmanın bir biçimiyse -olması gerektiği gibi olmayan hayatlarımız için tutulan bir yas ise? Kaybetmekle birlikte hâlâ ihtiyaç duyduğumuz bağlar için tuttuğumuz bir tür yas?