Sevgi yalnızca severek öğrenilmez, sevildiğini bilmek de gerekir bazen. Aşk bizi kendi gerçekliğimizle tanıştıran soyut bir duygudur. İnsanın zıddını sevdiği söylense de doğru değildir. İnsanın zıddını sevmeye çalışması işgaldir, bir sevgi tat bikatıdır, kendi nefsinin sınavıdır. Bize benzeyenleri sevmek yormaz, benzerimizi severken kendimizi de okşamış oluruz, onda bizden parçalar vardır. Gecenin karanlığında odamızda yatarken dışarıdan gelen araba farlarının geçici aydınlatması na benzer sevginin ortaya çıkışı. Kısa süren bir aydınlanmayla yüreğimiz çırılçıplak kalır. "Yaratılmış şeylerin her zerresinde var olan Allah kimseyi yalnız bırakmaz." böyle düşüncelerle de ayakta kaldığı oluyor, ümidini kesmek istemiyordu.