Müziğin doğasında tartışmasız var olan ahlaksal bir niteliği çok güzel tanımladınız;o da şu:Müzik zamanın akışına kendine özgü ve canlı ölçümleriyle canlılık ruh ve değer katar.Müzik,zamanı ve bizi uyandırır ve bu bağlamda ahlaksaldır.Sanat da uyandırdığı sürece ahlaksaldır ama ya tersini yapıyorsa? Bizi uyuşturuyor, uyutuyor ve tüm hareketliliğimizi ve ilerlememizi baltalıyorsa? Müzik de bunu yapabilir.Uyuşturucularının etkilerinin çok iyi farkındadır.Şeytani bir etki beyler. Uyuşturucular şeytan işidir çünkü durgunlaştırırlar,hareketsizleştirirler ve kölelere özgü bir durağanlığa neden olurlar.Müzikte,kuşku uyandıracak bir şeyler var,beyler.Müziğin ikili anlamı olduğunda ısrar ediyorum.Onu siyasal bağlamda sakıncalı ilan etsem fazla ileri gitmiş saymam kendimi.